معبد لوتوس

یکی از ساختمونهای زیبای هند ... معبد لوتوس هست ... من کاری به نوع اندیشه پیروان این دین و درستی و غلطیش ندارم ... نرفتم که قضاوت بشم یا قضاوت کنم... اصلاً آدم میره هند که همین تنوع اندشه ها رو تجربه کنه و ببینه جهان انقدر وسیع هست که برای هممون جا داشته باشه... پس چه خوبه آئین مهرورزی رو یاد بگیریم و بی آزاری رو پیش بگیریم... به قول شاعر

گفت و گو آئین درویشی نبود ورنه با تو ماجراها داشتیم

آره اگر دست از گفت گو در جائی که جاش نیست برداریم ، اون موقع عظمت درونی انسان ها فارغ از اندیشه شون بر ما هویدا میشه... اون موقع برادری و مودت رو با اهل هر آئینی می تونیم احساس کنیم... وقتی همه داریم از یک خدا صحبت می کنیم...چطور جسارت می کنیم ، دست به جدل برداریم که ثابت کنیم خدای من از خدای تو برتره و یا نحوه ی پرستش من از نحوه ی پرستش تو بهتره... پرستشی که خود بینی رو در ما نکشته باشه که پرستش نیست.... و گر خود بینی رو در ما از بین برده باشه دیگه جسارت دفاع از سبک خودمون در پرستش رو از دست می دیم و اون موقعست که مهر ورزی با خلق خدا آغاز میشه... به هند برید و آغوشتون رو به سمت خلق خدا باز کنید .....

راستی معماری معبد لوتوس انقدر زیباست که ارزش دیدن داره ...