کوچ

یه روز Host  محترمم بهم زنگ زد و گفت دوست داری سوئیسِ هیمالیا رو ببینی؟ منم که کلاً نه تو کارم نبود ...سریع حاضر شدم... و همون طور که گفته بود باید از جنگلی که آشرام توش بود با تاکسی می رفتم سه تا شهر اون ورتر تا بیاد دنبالم... خب من تا از آشرام خارج شدم یهو به سرم زد هیچهایک کنم ... جواب هم داد... یه ماشین پر از آدم نگه داشت و گفت کجا میری و منم گفتم فلان جا و گفت بپر بالا... و این "کجا میری؟" تنها واژه ی انگلیسی ای بود که تمام سرنشین های اون ماشین بلد بودن... اما مگه ول می کردن... توی کل راه اینا به  یکی از زبونهای  شیرین  محلی هند با من صحبت می کردن ... تازه سوال هم می پرسیدن...!!! (بد نیست بدونید توی هند هر 50 کیلومتر زبون عوض میشه ) این وسطا فقط یه چیز فهمیدم ، اونم اینکه خیلی تسلط به سیاست داشتن و در بحث هایی که با هم می کردن داشتن یهو اعلام کردنIran and India are friends ... منم گفتم مبارکه ایشالا...!!! خلاصه با یه مغز نیم جویده شده به "دهرادون" رسیدم و میزبان محترم رو ملاقات کردم و زدیم به جاده ی منتهی به "موسوری"... این مسیر یکی از رویایی ترین جاهایی بود که دیدم...اولش که از دهرادون وارد جاده شدیم... یه جاده ی خوب و استاندارد و شیک و سرسبز بود     اما هر چی پیشتر میرفت جاده ها باریکتر  و عموماً غیر استاندارد می شدن ، اونم با دره های عمیق... به معنای واقعی عمیق...      تازه خیلی از جاها خبری هم از گارد ریل نبود... یه جاهایی هم رودخونه از جاده رد میشد و کلاً داستانی داشت برای خودش...     میزبانم که اسمش ریتویک بود می گفت این جاده ببر هم داره و البته از یه ساعتی به بعد شب خطرناک میشه... این رو توی آشرام (محل کوچ...ادامه مطلب

ریشیکش پره از اون مرتاض ها که توی عکس و فیلم ها می بینیم... البته من کسی که روی آسمون بپره و از زمین بلند شه و کارای خفن بکنه ندیدم... اونایی که من دیدم معمولاً گدایی می کردن... و جلوی در معابد شبا صف می کشیدن که بهشون غذا داده بشه ...صحنه های بسیار غم انگیزی از نارنجی پوشانی دیدم که شام شبشون رو در کیسه فریزیر دریافت کرده بودن... یا اونایی که توی خیابون ها می خوابیدن... نا گفته نمونه در محل استقرارمن هم به فقرا غذا میدادن... این شد که یه شب در جمع تعداد زیادی مرتاض نارنجی پوش هندی، شام خوردم... نمی دونید چه خبر بود... ساعت نه شب شام میدادن...رفتم آشپزخونه دید کوچ...ادامه مطلب

گنگ سومین رود بزرگ جهان... واقعاً حس دیدن گنگ یکی از عجیب ترین حس هایی بود که در هند تجربه کردم... عظمت این رود مثال زدنیه... اما من به علتی که حتی در عکس هم میشه مشاهده کرد به این آب دست نزدم... مردم هند این رود رو مقدس می دونن... مراسم غسل خاصی رو در این آب انجام میدن... و در آخر دستشون رو پر از آب می کنن و دوباره در رود خالی می کنن... اینجوری آب رو به پیشینیانشون تقدیم می کنن... و یه جرعه از همون رو هم می خورن... مراسم غسل های دسته جمعی رو هم در روز مشخصی از سال دارن... ضمن اینکه زمان استقرار من در ریشیکش همزمان بود با مراسمی که مربوط به گنگ بود و از اقصی نقاط هند به کوچ...ادامه مطلب

خب انقدر مست و مسحور حال و هوای بیتلز شدم ، نشد براتون تعریف کنم اصلاً داستان این آشرام چیه و فضای اونجا چه شکلی بود... یه روزی توی قدیما یک استاد معنوی هندی به اسم ماهاراشی ماهش یوگی توی لندن سخنرانی های تاثیرگذاری در مورد اثرات مدیتیشن در آرامش و تعالی ایراد می کنه.... این میشه که گروه بیتلز بهش علاقهمند میشن و راه می افتن میرن هند و مدتی رو در آشرام ماهاراشی مستقر میشن و دوره ی تمرینات معنوی ده روزه اون رو می گذرونن... بعد از ده روزStarr و همسرش برمی گردن ،McCartney یه ماه و Lennon و Harrison شش هفته همون جا می مونن و بعدش برای ماهاراشی اعصاب داغون بازی در میا کوچ...ادامه مطلب

یه نکته بگم ؛ تا رسیدید هند اپلیکیشن oyoroom و make my trip رو نصب کنید... هتل ارزون گیرتون میاد ... با oyoroom هتل های تمیز شبی 999 روپیه گیر میارید و با make my trip همون هتل ها رو با قیمت 500 روپیه می تونید بگیرید... البته برای book کردن هتل ها با اپلیکشن دوم باید کارت اعتباری داشته باشید که من نداشتم و نتونستم ازش استفاده کنم... ضمن اینکه توی همه شهر ها می تونید از امکانات آشرام ها برای اقامت استفاده کنید ... بعضی از آشرام ها مجانی ان بعضی هاشون هم باید یه مبلغ کمی بدید که براتون تایین نمی کنن... هم بهتون شام میدن و هم جای خواب... از حموم هم می تونید استفاده کنید ... تازه می تونید مدی کوچ...ادامه مطلب